Laats heb ik het Dagboek van Anne Frank gekocht, maar dan in het Engels. Ik als toekomstig geschiedenisdocent moet dit weleens gelezen hebben. Natuurlijk lees ik niet graag dingen omdat het eigenlijk zou moeten. Ik lees liever iets uit interesse. Het Dagboek van Anne Frank is er één van. Anne Frank was namelijk niet zomaar een meisje dat in de puberteit zat, het was een Joodse onderduikster die met haar familie ondergedoken zat ten tijden van de Tweede Wereldoorlog. Een periode die ook voor dit tienermeisje niet gemakkelijk was.

“Lieve Kitty,”, zoals elke dag uit haar dagboek begint. Op haar dertiende verjaardag kreeg Anne Frank een dagboek voor haar verjaardag. Dit dagboek gaf ze een naam; Kitty. Waarschijnlijk is Kitty voor Anne Frank een beetje het vriendinnetje geweest die zij, ten tijde van het onderduiken, niet heeft gehad. Net voor de periode dat Anne Frank moest onderduiken begon ze met het beschrijven van haar dagen in dit dagboek. Later gaf ze het dagboek de naam Kitty en beschreef ze ook de zware en moeilijke tijden die zij beleefde in het Achterhuis.

Omdat ik het onderwijs in wil, heb ik mij ooit verdiept in emoties, schrijfstijlen en leeftijden/ fases in het leven. Het Dagboek van Anne Frank boeit mij zo enorm, omdat de emoties van een tienermeisje tijdens deze periode zo goed zijn weergegeven en beschreven door haarzelf, dat het een zeer groot inlevingsvermogen geeft. Als ik het boek lees, voelt het aan alsof ik het soms zelf meemaak.
Ik vind het dan ook zeker jammer dat Anne Frank te jong is overleden, want ze zou zeker een leuke schrijfster kunnen worden.

Als mij word gevraagd wat ik van Anne Frank vind, dan vind ik het moeilijk om een antwoord te geven. Ik ben bang dat ik haar tekort doe met alle mogelijke antwoorden die ik kan geven. Anne Frank, en vele anderen, heeft een ontzettend moeilijke tijd meegemaakt en deze ook zwart op wit weten vast te leggen. Als ik mijzelf bedenk dat Otto Frank (haar vader, die tevens als enige van het gezin de oorlog overleefde) dit alles heeft moeten teruglezen, geraak ik al een beetje emotioneel. Hij heeft moeten lezen hoe zwaar zijn dochter het wel niet had tijdens deze periode. Hij heeft ook moeten lezen hoe Anne dacht over hem, haar moeder en haar zus… en natuurlijk ook alle andere bewoners van het Achterhuis.

Als ik het me zo bedenk kan ik enorm veel schrijven over Anne Frank, maar om mijn mening over haar samen te vatten zullen we het maar erop houden dat ik haar een meid met pit vind. Een doorzettende, leergierige, openstaande, optimistische, en welbespraakte jongedame die enorm veel ambities zou hebben als ze de oorlog overleefd zou hebben.

Haar dagboek is een geschenk aan de wereld, op haar eigen manier.

HIGH FIVE
Semir 

P.S.: Wil je meer weten over Anne Frank? Bekijk dan ook eens de Anne Frank Stichting